Blog poświęcony ochronie praw konsumenta na rynku usług finansowych

Author

Bank Machina

Bank Machina has 6 articles published.

Nest Bank przegrywa w sądzie. W I i II instancji

w Bank/Kredyt/Wyroki przez
Nest Bank wyrok

W marcu 2018 roku zgłosił się do mnie Pan Piotr na którego spadł jak grom z jasnego nieba nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym z Sądu Rejonowego z Kalisza na kwotę ponad 42 000 zł. Powodem był Nest Bank. Nerwy i niedowierzanie bo kwota do zapłaty nie wiadomo skąd. Już w pierwszej naszej rozmowie pojawiło się pytanie: “Czy można wygrać z Nest Bankiem w sądzie?”. Otóż można. Nikt nie może wymagać od Ciebie zapłaty fikcyjnej i wyimaginowanej kwoty i dotyczy to również banku!

Najpierw był nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym z weksla

Otrzymanie nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym ( z weksla) rodzi na wstępie pewne problemy. Mianowicie od takiego nakazu składamy zarzuty, które trzeba opłacić. Opłata wynosi 3,75% kwoty roszenia. W tym wypadku 1600 zł. Kwota nieduża, jednak nie dla kogoś kto właśnie boryka się z problemami finansowymi. W tym wypadku zdecydowaliśmy się na zwolnienie klienta od kosztów procesu. Złożyliśmy oświadczenie majątkowe na podstawie, którego sąd zwolnił Pana Piotra z kosztów sądowych.

Składamy zarzuty od nakazu zapłaty

Złożyliśmy szereg zarzutów od nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym. Między innymi:

  • przedawnienie roszczenia wekslowego;
  • wypełnienie weksla gwarancyjnego niezgodnie z łączącym strony porozumieniem

Po tym Nest Bank w odpowiedzi na nasze pismo przesyła umowę i wyliczenia kwoty zobowiązania. Wnosimy dodatkowe zarzuty. Tym razem:

  • Brak wymagalności roszczenia wekslowego
  • Brak legitymacji czynnej po stronie powodowej
  • Wypełnienie weksla niezgodnie z deklaracją wekslową
  • Brak wykazania wysokości roszczenia

W toku procesu kiluktornie wymieniamy się korespondencją z powodem.

Wyrok Sądu Rejonowego w Kaliszu w sprawie powództwa Nest Bank

W końcu 6 listopada 2018 roku zapada korzystny dla Pana Piotra wyrok. Sąd uchyla nakaz zapłaty, oddala powództwo oraz zasądza od banku koszty procesu w kwocie 3617 zł

Wyrok I instancji Nest Bank
Wyrok I instancji Nest Bank

Nest Bank wnosi apelację

Jednakże Bank na wyrok Sądu Rejonowego w Kaliszu wnosi apelację. Ostatecznie Sąd Okręgowy w Kaliszu dnia 26 czerwca 2019 roku oddala apelację Nest Banku formułując miażdżące uzasadnienie. Czytamy w nim:

Powód przedkładając umowę z dnia 27 czerwca 2012 r. nie przedstawił jej harmonogramu spłat, ani też wypowiedzenia umowy, nie przedstawił również dokumentu wskazującego rozliczenie sposobu wpłat dokonanych przez pozwanego. Zdaniem Sądu Okręgowego strona powodowa przedstawionymi dowodami nie wykazała w toku postępowania jaka jest wysokość zadłużenia pożyczkobiorcy z tytułu umowy kredytu, którego spłatę zabezpieczono wekslem. Na stronie powodowej spoczywał ciężar udowodnienia faktu, że wierzytelność istnieje, jest wymagalna, a ponadto i przede wszystkim w realiach tej sprawy, że istnieje co do dochodzonej pozwem wysokości na dzień wydania wyroku.

Pełną treść uzasadnienia udostępniam tutaj: Wygrana z Nest Bank uzasadnienie wyroku II instancji

Nest Bank wyrok Kalisz
Nest Bank wyrok Kalisz

Często w sporach z bankiem racja stoi po stronie klienta. Ten i wiele innych przykładów pokazują, że da się wygrać z bankiem w sądzie.

Jeżeli potrzebujesz pomocy, chcesz abym przeanalizował Twoją sytuację, masz proces z bankiem napisz na dominik@pledziewicz.pl lub poprzez kontakt

Wygrana z Nest Bank uzasadnienie wyroku II instancji

w Bank/Kredyt/Wyroki przez
Nest Bank wyrok Kalisz

Wyrokiem z dnia 7 listopada 2018 r. Sąd Rejonowy w Kaliszu w sprawie z powództwa Nest Bank Spółka Akcyjna z siedzibą w Warszawie przeciwko pozwanemu P. o zapłatę uchylił nakaz zapłaty Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 14 marca 2018 r. sygn. akt I Nc X/18 i oddalił powództwo w całości oraz zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 3.617 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

Stan faktyczny sprawy z Nest Bank

Rozstrzygnięcie swoje sąd pierwszej instancji oparł na następujących ustaleniach: w dniu 27 czerwca 2012 r. w Kaliszu pomiędzy FM Bank S.A. (poprzednik prawny powoda) a pozwanym zawarta została umowa o FM Kredyt Ekspresowy KPE /X na mocy której pozwanemu udzielono pożyczki w kwocie 57 750 zł zawartej na okres do dnia 3 lipca 2017 r. Zobowiązanie poza należnością główną obejmowało opłatę przygotowawczą w wysokości 2.750 zł. Zwrot miał nastąpić w 60 miesięcznych ratach po 1591,82 zł każda z nich. W § 1 pkt 2.9 ustanowione zostały formy zabezpieczenia kredytu: poręczenie portfelowe JEREMIE i weksel in blanco wystawiony przez kredytobiorcę. Sposób dochodzenia roszczeń z weksla został wskazany w deklaracji wekslowej i w treści dokumentu „Procedura windykacyjna” pomiędzy FM Bank SA a BGK w Warszawie.

Pozwany z tytułu kontraktu dokonał na rzecz powoda wpłat w łącznej wysokości 6.376,86 zł od 3 sierpnia 2012 r. do 16 listopada 2012 r. Na rachunek powoda wpłynęła w dniu 2 kwietnia 2014r. kwota 42.482,29 zł tytułem wypłaty poręczenia. Pismem z dnia 23 kwietnia 2014 r. w związku z niewykonaniem przez pozwanego zobowiązań wynikających z umowy kredytu nr KPE/X zawiadomiono pozwanego o przystąpieniu do uzupełnienia weksla własnego zgodnie z treścią deklaracji wekslowej. Sumę wekslową, odpowiadającą części zadłużenia z tytułu zaciągniętego zobowiązania wskazano na kwotę 42.981,60 zł a termin płatności na dzień 7 maja 2014r. Jednocześnie wskazano, że zadłużenie wynosi 71.514,25 zł. Bank Gospodarstwa Krajowego wypełnił weksel na kwotę 42.981,60 zł, płatną do dnia 5 maja 2014 r. Jako datę jego wystawienia wskazano 27 czerwca 2012 r.

Sąd I Instacji oddala powództwo Nest Banku w całości

Po dokonaniu powyższych ustaleń sad pierwszej instancji stwierdził, że w przedmiotowej sprawie możliwe jest podniesienie przez pozwanego zarzutów ze stosunku podstawowego co do ważności tego zobowiązania i jego wymagalności. Mając powyższe na względzie Sąd Rejonowy uznał, że powód nie dokonał skutecznego wypowiedzenia umowy pożyczki warunkującego możliwość skorzystania z zabezpieczenia w postaci weksla. Ponadto zdaniem 1 sądu pierwszej instancji powód nie udowodnił zasadności samego roszczenia i jego wysokości oraz daty wymagalności roszczenia.

Apelacja Nest Banku

Apelację od powyższego orzeczenia wniósł powód, zaskarżając wyrok w całości. Zaskarżonemu orzeczeniu skarżący zarzucił naruszenie:

1. art. 6 k.c. w zw. z art. 232 zd. 1 k.p.c. poprzez błędne uznanie, że powód nie wywiązał się z obowiązku udowodnienia faktów, z których wywodzi określone skutki prawne, podczas gdy powód przedłożył szereg dowodów z dokumentów świadczących o zasadności i wymagalności roszczenia zarówno co do zasady jak i co do wysokości;

2. błąd w ustaleniach faktycznych polegający na uznaniu, że powód nie udowodnił rozwiązania umowy kredytu przez wypowiedzenie, podczas gdy dowód taki nie był konieczny jako, że umowa kredytu zawarta na czas określony, zakończyła swój bieg przed dniem wniesienia pozwu;

3. art. 233 § 1 k.p.c. poprzez przekroczenie granicy swobodnej oceny dowodów polegającego na wyprowadzeniu z całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego wniosków sprzecznych z doświadczeniem życiowym oraz z zasadami logiki, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego przyjęcia, iż powód nie udowodnił powództwa w zakresie kwoty 42.981,60 zł, mimo iż zasadność roszczenia powoda w zakresie ww. kwoty wynika wprost z przedstawionych przez powoda dowodów, a Sąd I instancji bazując na zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym winien uwzględnić powództwo w całości;

4. art. 10 ustawy prawo wekslowe w zw. z art. 6 k.c. przez jego nieprawidłowe zastosowanie poprzez uznanie, że z okoliczności iż weksel w sprawie był wekslem in blanco i w związku z tym dopuszczalne jest podnoszenie względem posiadacza weksla zarzutu uzupełnienia weksla niezgodnie z porozumieniem wekslowym, wynika że to na powodzie ciąży ciężar dowodu że okoliczność taka w sprawie nie nastąpiła, a w konsekwencji, że to powód nie udowodnił okoliczności którym zaprzeczył pozwany;

5. błąd w ustaleniach faktycznych polegający na uznaniu, że wypełnienie weksla nastąpiło niezgodnie z porozumieniem wekslowym, ponieważ pozwany nie został skutecznie zawiadomiony o uzupełnieniu weksla podczas, gdy zawiadomienie o wykupie weksla po pierwsze z definicji następuje po uzupełnienia weksla a po drugie nie ma wpływu na ważność zobowiązania wekslowego a wpływa jedynie na okoliczność pozostawania przez dłużnika wekslowego w zwłoce. Mając powyższe na uwadze skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty 42.981,60 zł wraz z odsetkami 2 ustawowymi za opóźnienie od dnia 6 maja 2014 r. do dnia zapłaty oraz o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania za obie instancje w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na apelacje pozwany wniósł o oddalenie apelacji w całości oraz o zasądzenie od strony powodowej na rzecz strony pozwanej kosztów procesu za postępowanie apelacyjne.

Mając powyższe na uwadze skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty 42.981,60 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 6 maja 2014 r. do dnia zapłaty oraz o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania za obie instancje w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na apelację pozwany wniósł o oddalenie apelacji w całości oraz o zasądzenie od strony powodowej na rzecz strony pozwanej kosztów procesu za postępowanie apelacyjne.

Sąd Okręgowy zważył co następuje

Apelacja nie zasługiwała na uwzględnienie. Zwrócić należy uwagę, że zobowiązanie, na które powoływała się strona powodowa wynikało z weksla in blanco mającego charakter gwarancyjny, zabezpieczający wierzytelność wynikającą ze stosunku podstawowego tj. z zawartej pomiędzy stronami umowy kredytowej z 27 czerwca 2012 r. Wskazuje na to deklaracja wekslowa, która wprost określa stosunek objęty zabezpieczeniem wekslowym. Weksel ten został zatem wręczony na zabezpieczenie wierzytelności związanej z umową pożyczki. Zgodnie z art. 10 prawa wekslowego jeżeli weksel, niezupełny w chwili wystawienia, uzupełniony został niezgodnie z zawartym porozumieniem, nie można wobec posiadacza zasłaniać się zarzutem, że nie zastosowano się do tego porozumienia, chyba że posiadacz nabył weksel w złej wierze lub przy nabyciu dopuścił się rażącego niedbalstwa. W okolicznościach niniejszej sprawy, mimo iż weksel został puszczony w obieg sąd miał prawo badać stosunek podstawowy ponieważ nabywca weksla działał w złej wierze. Z uwagi na powiązania z posiadaczem weksla doskonale znał warunki jego wypełnienia, które zgodnie z porozumieniem wekslowym nie zostały spełnione.

Weksle i deklaracja wekslowa Nest Bank

W realiach sprawy Sąd Rejonowy był uprawniony do przeniesienia sporu z płaszczyzny stosunku prawa wekslowego na ogólną płaszczyznę stosunku prawa cywilnego. W szczególności, że pozwany na okoliczność prawidłowego wypełnienia weksla przedłożył deklarację wekslową, z której wynikało, że wszystkie istotne kwestie związane z wypełnieniem weksla (oznaczenie sumy wekslowej, zobowiązanie do wypełnienia weksla) nie zostały określone wprost, zostały określone z powołaniem się na umowę źródłową. Umowa pożyczki w sprawie była więc nie tylko źródłem łączącego strony stosunku kauzalnego, ale także integralną częścią porozumienia wekslowego (umowy stron), którego zawarcie towarzyszyło wręczeniu przez pozwanego weksla in blanco. Z deklaracji wekslowej wynikało, że suma wekslowa na jaką został wypełniony weksel powinna odpowiadać zadłużeniu pozwanego. W takiej sytuacji w sprawie decydujące znaczenie należało przypisać treści stosunku podstawowego, który powinien rozstrzygać o tym, czy i w jakim zakresie istnieje po stronie dłużnika zobowiązanie wekslowe, zaciągnięte wobec wierzyciela w celu zabezpieczenia wierzytelności cywilnej.

Powiązanie przez strony upoważnienia do uzupełnienia weksla in blanco z istnieniem i treścią zobowiązania podlegającego zabezpieczeniu (stosunku podstawowego względem roszczenia wekslowego) powoduje, że wekslobiorca w zasadzie nie może na podstawie prawa wekslowego uzyskać wobec wystawców weksla własnego więcej praw niż mu przysługuje w ramach stosunku, z którego wynika podlegająca zabezpieczeniu wierzytelność, czyli w ramach tzw. stosunku podstawowego (por. uchwała połączonych I.: Izby Cywilnej oraz Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z dnia 24 kwietnia 1972 r. III PZP 17/70 OSNCP 1973/5 poz. 72 oraz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 września 2010 r. I CSK 641/2009 OSNC 2011/B poz. 35). Ze względu na treść art. 6 k.c., do osoby wnoszącej pozew należy wykazanie faktów pozytywnych, stanowiących podstawę powództwa, gdyż z faktów tych wywodzi ona swoje prawo (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 1996 r., I CKU 45/96, OSNC 1997/6-7/76).

Nest Bank był zobowiązany udowodnić zasadność roszczenia jak i jego wysokość

W sprawie o świadczenie pieniężne – a zatem i w przedmiotowym procesie – powód jest zobowiązany udowodnić zarówno zasadę roszczenia, jak i jego wysokość. Strona powodowa jest zwolniona od przeprowadzania dowodów jedynie w wypadkach przewidzianych w przepisach postępowania, tj. w art. 228 – 231 k.p.c. i w art. 234 k.p.c. (por. uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada 2004 r., IV CK 215/04, LEX nr 284219; uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada 2004 r., IV CK 220/04, LEX nr 197659). Dopiero zatem w razie przedstawienia przez stronę powodową konkretnych dowodów na okoliczność istnienia i wysokości wierzytelności, pozwany może zgłosić własne dowody w celu obalenia twierdzeń powoda. Wówczas bowiem konkretyzuje się w stosunku do pozwanego ciężar dowodu wynikający z treści przepisu art. 6 k.c., którego procesowym 4 odpowiednikiem jest art. 232 k.p.c. Tym samym powód powinien przedstawić już wraz z pozwem dowody wskazujące na zasadność i wysokość dochodzonej należności, umożliwiając pozwanemu oraz sądowi ich weryfikację i odniesienie się do nich stosownie do stanu sprawy, czego strona powodowa nie uczyniła z wiadomych tylko sobie przyczyny. Z deklaracji wekslowej wynika, że bank ma prawo wypełnić weksel w każdym czasie w przypadku niedotrzymania umownych terminów spłaty, na sumę odpowiadającemu zadłużeniu.

Nest Bank nie udowodnił wysokości ani wymagalności roszczenia

Powód przedkładając umowę z dnia 27 czerwca 2012 r. nie przedstawił jej harmonogramu spłat, ani też wypowiedzenia umowy, nie przedstawił również dokumentu wskazującego rozliczenie sposobu wpłat dokonanych przez pozwanego. Zdaniem Sądu Okręgowego strona powodowa przedstawionymi dowodami nie wykazała w toku postępowania jaka jest wysokość zadłużenia pożyczkobiorcy z tytułu umowy kredytu, którego spłatę zabezpieczono wekslem. Na stronie powodowej spoczywał ciężar udowodnienia faktu, że wierzytelność istnieje, jest wymagalna, a ponadto i przede wszystkim w realiach tej sprawy, że istnieje co do dochodzonej pozwem wysokości na dzień wydania wyroku.

Apelacja Nest Banku zostaje oddalona

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 385 k.p.c. Sąd Okręgowy orzekł jak w punkcie 1 sentencji. O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. SSO

Jeżeli potrzebujesz pomocy, chcesz abym przeanalizował Twoją sytuację, masz proces z bankiem napisz na dominik@pledziewicz.pl lub poprzez kontakt

Rzecznik Praw Obywatelskich wspiera konsumentów w sprawie zwrotów prowizji

w Bank/Zwrot prowizji/Zwroty z banku przez
Rzecznik Praw Obywatelskich wspiera konsumentów w sprawie zwrotów prowizji

Rzecznik Praw Obywatelskich, Adam Bodnar, zgłosił swój udział w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, w sprawie o zwrot części prowizji przez bank, z tytułu wcześniej spłaconego kredytu. To kolejna instytucja, która wspiera konsumentów w sporze z bankami!

Po Rzeczniku Finansowym, Urzędzie Ochrony Konkurencji i Konsumenta a także Rzeczniku Generalnym przy Trybunale Sprawiedliwości Unii Europejskiej sprawą zwrotów prowizji zainteresował się Rzecznik Praw Obywatelskich. Postanowił on włączyć się do sprawy, która wpłynęła do Sądu Najwyższego – Sąd Okręgowy w Warszawie przedstawił Sądowi Najwyższemu zagadnienie prawne do rozpatrzenia.

Zagadnienie prawne, które poruszyło wszystkich – wykładnia art. 49 u.k.k.

Przede wszystkim chodzi o art. 49 ust. 1 ustawy o kredycie konsumenckim z dnia 12 maja 2011 r. Zasadniczo zaczęło się od wspólnego stanowiska prezesa UOKiK i RF, którzy jednoznacznie stwierdzili, że niezgodna jest wykładnia banków, które zaliczają prowizję „na początku” kredytu, a przy wcześniejszej jego spłacie uchylają się od jej zwrotu. Przepis ze wspomnianego wyżej artykułu stanowi wyraźnie, że w przypadku wcześniejszej spłaty kredytu (która może powstać również w wyniku konsolidacji) konsumentowi przysługuje proporcjonalny zwrot całkowitego kosztu kredytu, nie tylko odsetek.

Banki tymczasem za Związkiem Banków Polskich argumentowały, że prowizja to koszt ponoszony na początku przez kredytobiorcę, w związku z czym przy wcześniejszej spłacie nie ma już czego zwracać. W sprzeczności jednak z tym twierdzeniem stały praktyki banku, które niejednokrotnie prowizję rozkładały na raty i kredytowały. Nie da się pogodzić takiej praktyki (która dodatkowo zwiększała zyski banków) z taką interpretacją powyższych przepisów.

Sąd Okręgowy nie wie, więc pyta Sądu Najwyższego

Sąd Okręgowy w przedmiotowej sprawie skierował zapytanie prawne do Sądu Najwyższego. Poprosił o wykładnię obowiązujących zakresów – czy rację mają konsumenci, czy może jednak banki? W przedmiotowej sprawie bank również argumentował, że prowizja jest wynagrodzeniem banku za czynności bankowe, pobieranym na początku, więc jako taka nie może podlegać zwrotowi.

A więc jak odniósł się do tych dwóch stanowisk RPO? Opowiedział się on za pierwszym, pro-konsumenckim poglądem. Zdaniem RPO tylko taka interpretacja efektywną i realną ochronę konsumentowi. Za taką interpretacją w opinii Rzecznika przemawia zarówno wykładnia językowa jak i funkcjonalna przedmiotowych przepisów. Zaznaczył on dodatkowo, że art. 49 jest skutkiem implementacji dyrektywy unijnej, której treść w oryginale jest znacznie bardziej konkretna i pozostawiająca mniej wątpliwości co do faktu, że przy wcześniejszej spłacie kredytu faktycznie obniżone powinny zostać wszelkie opłaty, prowizje i inne, pozaodsetkowe koszta kredytu – a nie tylko i wyłącznie odsetki.

Na kogo powołał się Rzecznik Praw Obywatelskich?

RPO w swoim uzasadnieniu przytoczył dodatkowo cenne i wartościowe pozycje z doktryny, a także wyroki Sądów, które już zastosowały się do przychylnej konsumentowi wykładni. Z pierwszej kategorii wymienił chociażby „Zasady wykładni prawa” L. Morawskiego i „Redukcja kosztów kredytu konsumenckiego a przedterminowa jego spłata w świetle art. 49 ustawy o kredycie konsumenckim” E. Rutkowskiej. Wynika z tego, że początkowo budzący liczne kontrowersje pogląd staje się coraz popularniejszy, a dodatkowo poparty coraz szerszą argumentacją – czy to instytucji, czy doktryny prawniczej czy praktyki sądów powszechnych.

Co zmieni wyrok Sądu Najwyższego, jeżeli będzie korzystny?

Przede wszystkim w Polsce obowiązuje system prawa stanowionego (tzw. Civil law) w odróżnieniu od modelu anglo-saskiego (common law). Systemy te różni w uproszczeniu to, że tam Sądy za pomocą precedensów mogą tworzyć prawo powszechnie obowiązujące – u nas nie. Jednakże wykładnia Sądu Najwyższego po pierwsze, będzie wiążąca w tej konkretnie sprawie, po drugie, będzie bardzo silnym argumentem. Mimo że orzeczenia SN nie są wiążące dla Sądów powszechnych w ogólności, najczęściej jednak ze względu na autorytet sędziów Sądu Najwyższego inne niespecjalnie starają się sprzeciwiać ich wykładni. Oznacza to, że korzystny wyrok SN byłby niezwykle silnym i przekonującym argumentem w innych, podobnych sprawach, chociaż nie argumentem definitywnie zamykającym całą dyskusję o zwrotach prowizji.

Jeżeli faktycznie za RPO, RF i UOKiK pójdzie również zgodna interpretacja SN, dotycząca tych przepisów, banki zostaną bardzo odosobnione w swoim poglądzie, a tym samym trudno będzie im skutecznie argumentować w podobnych sprawach w przyszłości. Z całą pewnością trend w doktrynie, orzecznictwie i poparciu instytucjonalnym jest bardzo korzystny dla konsumentów – co cieszy i daje duże nadzieje na przyszłość.

Zwrot prowizji z Alior Bank, czy jest możliwy?

w Bank/Kredyt/Zwrot prowizji/Zwroty z banku przez
Zwrot prowizji z Alior Bank, czy jest możliwy

Od niedawna konsumenci zaczęli pozywać banki o zwrot części pobranej przez bank prowizji. Jak ubiegać się o zwrot prowizji z Alior Banku? Jeżeli spłaciłeś wcześniej kredyt, skonsolidowałeś go, bądź przeniosłeś do innego banku? Powiem ci jak odzyskać Twoje pieniądze! Kluczowe znaczenie ma jednak fakt, że kredyt nie był hipoteczny ani na prowadzenie działalności gospodarczej – jednym słowem był to kredyt konsumencki. Dodatkowo umowa została podpisana po 18 grudnia 2011 roku.

Zwrot prowizji z Alior Bank

W takiej sytuacji znalazła się pani Alina z Wąbrzeźna. Wzięła ona wraz z mężem kredyt konsumencki w 2014 roku w Alior Banku, który docelowo miał być na dziesięć lat. Jednakże już po dwóch latach postanowili go spłacić – nie wykorzystali większości kwoty, a ich sytuacja znacznie się poprawiła. Niestety, bank ograniczył koszt kredytu jedynie o odsetki na kolejne lata – nie otrzymali oni proporcjonalnego zwrotu prowizji. W ich sytuacji naliczona prowizja była bardzo duża i stanowiła ponad 40% kwoty kredytu!

Sposób na odzyskanie pieniędzy Alior Banku

W 2017 roku natrafili na informację, że istnieje możliwość odzyskania części prowizji, proporcjonalnej do czasu, o który skrócił się czas trwania umowy. Nie wiedzieli jednak jak samodzielnie przygotować wymaganą dokumentację, ani tym bardziej jak sprawę poprowadzić przed Sądem. Postanowili oni sprzedać roszczenie o zwrot prowizji z Alior Banku za część jego wartości – gotówkę otrzymali już po 14 dniach i nie ponieśli żadnych kosztów, ani żadnego ryzyka. Tymczasem sprawa sądowa, która skończyła się co prawda sukcesem, ciągnęła się jeszcze ponad dwa lata!

Oczywiście jest to jeden ze sposobów odzyskania pieniędzy, a więcej możesz się dowiedzieć na Zwroty z Banku

Na jakiej podstawie można ubiegać się o zwrot prowizji?

W maju 2016 roku zostało wydane wspólne stanowiska Rzecznika Finansowego i Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumenta. Chociaż nie ma ono takiej mocy jak ustawa, wywołało niemałe poruszenie – zdaniem obu w/w instytucji, banki powinny zwracać odpowiadającą część prowizji, w przypadku przedwczesnej spłaty kredytu. Zdaniem UOKiK i RF wynika to wprost z przepisów ustawy o kredycie konsumencki, a konkretniej z treści art. 49:

„Art.  49  ust.  1.  W  przypadku  spłaty  całości  kredytu  przed  terminem  określonym  w  umowie, całkowity  koszt  kredytu  ulega  obniżeniu  o  te  koszty,  które  dotyczą  okresu,  o  który  skrócono czas obowiązywania umowy, chociażby konsument poniósł je przed tą spłatą.

2. W przypadku spłaty części kredytu przed terminem określonym w umowie, ust. 1 stosuje się odpowiednio”

W rezultacie cały spór toczy się wokół tego, czy prowizja rozkłada się na cały okres kredytowania, tak jak oprocentowanie, jak uważa RF i UOKiK, czy są pobierane wyłącznie na początku, jak uważa Związek Banków Polskich. Sprawa nie jest wciąż jednoznacznie rozstrzygnięta, faktem jest natomiast, że banki znaczną część obciążenia kredytowego przeniosły z odsetek właśnie na najróżniejsze prowizje.

Dlaczego banki zaczęły pobierać tak wysokie prowizje?

Przede wszystkim od 7 lipca 2005 r. obowiązuje znowelizowana wersja Kodeksu Cywilnego, która nałożyła na banki limit, jeżeli chodzi o odsetki. Od tamtej pory w drodze rozporządzenia określa się nie tylko odsetki ustawowe, ale również tzw. Odsetki maksymalne – co za tym idzie kredyty i pożyczki, nie mogą być udzielane na wyższy procent.

Banki i instytucje finansowe nie chciały jednak zrezygnować tym samym ze swoich zysków i szukały sposobu, jak obejść te przepisy. To właśnie prowizje, ubezpieczenia kredytu i różnorodne opłaty, stały się głównym zabezpieczeniem i źródłem dochodu banków po roku 2005. Tym samym mimo wprowadzenia odsetek maksymalnych, a także później obowiązkowej informacji o RRSO, ten drugi parametr może przekraczać kilkukrotnie, a czasem nawet kilkaset razy odsetki maksymalne! Alior Bank jest jednym z kilku banków w Polsce, które stosowały zabieg zwiększonych marż. Dlatego zwrot prowizji z Alior Banku może w znacznym stopniu zaślinić Twój budżet.

Zwrot prowizji bankowej – Jak odzyskać prowizję bankową?

w Bank/Kredyt/Zwrot prowizji/Zwroty z banku przez
Zwrot prowizji bankowej – Jak odzyskać prowizję bankową

Skoro tu trafiłeś pewnie zajadasz sobie pytanie czy zwrot prowizji bankowej jest możliwy w Twoim przypadku? Często konsumentów straszy się – i słusznie – pożyczkami zaciąganymi w parabankach i innych przedsiębiorstwach pożyczkowych, które nie są bankami. Taka pożyczka często łączy się z wysokim kosztem, odsetkami i prowizjami. Co jeżeli powiem wam, że niejednokrotnie miałem w rękach umowy zawarte nie z podejrzanymi parabankami, a dużymi bankami, gdzie koszty kredytu wynosiły 100% tego, co pożyczono? Teoretycznie odsetki maksymalne w Polsce wynoszą obecnie stosunkowo niewiele, bo 10%. W związku z tym, banki przeniosły ciężar zarabiania na konsumencie z nich, na pozaodsetkowe koszty kredytu – czyli wszelkiego rodzaju prowizje i opłaty.

Koszty pozaodsetkowe – ile mogą wynosić? 

W najbardziej dramatycznych sytuacjach zdarzało się, że prowizja sięgała 50 czy 60 tysięcy złotych! Do tego kilkanaście tysięcy złotych ubezpieczenia i oczywiście odsetki. Zastanawiacie się, jaka musi być kwota, którą chciał pożyczyć konsument, żeby bank tak go obciążył? Milion, dwa? Skądże! W opisywanej sytuacji umowa opiewała na lekko ponad 150 tysięcy złotych – z czego jedną trzecią pożyczonej kwoty bank zarachował sam sobie jako prowizję. Do tego ubezpieczenie za ponad 10 tysięcy i tak oto konsument pożyczył 160 tysięcy, do ręki otrzymał 90 tysięcy. Oczywiście odsetki zostaną mu naliczone od 160.000 złotych. Jak to możliwe? Bank kredytuje koszty kredytu, naliczając od nich odsetki – koszty naliczane od kosztów?

Czy i kiedy prowizja podlega zwrotowi?

W przypadku kredytów konsumenckich od niedawna istnieje możliwość odzyskania części prowizji w kilku sytuacjach. Musi być to jednak umowa o kredyt konsumencki, tzn. taki, który nie przekracza 255.000 złotych. Dodatkowo nie może być on wzięty na poczet działalności gospodarczej, ani pod hipotekę. Kolejnym istotnym punktem jest to, kiedy umowa kredytu została zawarta – musi to być po 18.12.2018 r., gdyż dopiero wtedy zaczęła obowiązywać obecna ustawa o kredycie konsumenckim, która jest podstawą do roszczenia o zwrot prowizji. Jeżeli twój kredyt spełnia powyższe warunki, to dopiero połowa sukcesu. Do pełni szczęścia brakuje jeszcze tego, żeby został spłacony przedwcześnie, albo skonsolidowany. Dlaczego?

Interpretacja art. 49 ustawy o kredycie konsumenckim

Wszystko zaczęło się od wspólnego stanowiska Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumenta oraz Rzecznika Finansowego. Dokonali oni nowej na gruncie polskiego prawa interpretacji art. 49 ustawy o kredycie konsumenckim. Brzmi on następująco:

Art. 49. 1. W przypadku spłaty całości kredytu przed terminem określonym w umowie, całkowity koszt kredytu ulega obniżeniu o te koszty, które dotyczą okresu, o który skrócono czas obowiązywania umowy, chociażby konsument poniósł je przed tą spłatą.

2. W przypadku spłaty części kredytu przed terminem określonym w umowie, ust. 1 stosuje się odpowiednio.

Ustawa, która swoją drogą jest implementacją prawa unijnego, wyraźnie mówi o całkowitym koszcie kredytu, nie zaś o odsetkach. W związku z tym UOKiK i RF zajęli wspólne stanowisko, że przy wcześniejszej spłacie kredytu, konsumentowi należy się proporcjonalny zwrot prowizji.

Przykład: Prowizja wyniosła 10.000 złotych, umowa była na 10 lat, kredyt został spłacony po pięciu latach. W związku z tym bank powinien zwrócić konsumentowi 5.000 złotych i obniżyć koszt kredytu o odsetki za te lata.

Przykład co prawda jest maksymalnie uproszczony, ale dobrze oddaje ideę nowej interpretacji przepisów. Dlaczego banki przy wcześniejszej spłacie kredytu nie zwracały ich same z siebie? Ponieważ według Związku Banków Polskich, prowizja jest ponoszona na początku umowy, podobnie jak opłaty, za co za tym idzie, dotyczy ona wyłącznie początku umowy, nie całego okresu jej trwania.

Jak wygląda procedura ubiegania się o zwrot prowizji bankowej?

Ubiegając się o zwrot prowizji od banku mamy kilka różnych dróg. Po pierwsze, reklamacja do samego banku, która niestety ma skuteczność (póki co) bliską zerowej. Mimo wszystko warto ją jednak zrobić. Być może akurat nasza sprawa zostanie rozpatrzona pozytywnie i stanie się pewnym precedensem? Dzięki temu udałoby się nam uniknąć drogi sądowej, która jest do reklamacji alternatywą. Dodatkowo złożenie reklamacji pomoże nam przygotować się do drogi sądowej, bowiem zgodnie z art. 10 ustawy o rozpatrywaniu reklamacji i o Rzeczniku Finansowym, bank jest zobowiązany do wskazania merytorycznych podstaw swojej decyzji.

W końcu jak pisał Sun Zi w „Sztuce Wojny”:

Poznanie innych i poznanie siebie to zwycięstwo bez ryzyka. Poznanie otoczenia i poznanie sytuacji to zwycięstwo całkowite.”

Czytaj również: Zwrot prowizji i opłat bankowych – jak to działa?

Próba przedsądowego rozwiązania sporu

Próba przedsądowego rozwiązania sporu jest obowiązkiem, który zgodnie z art. 187 § 1 pkt 3 k.p.c. ciąży na nas, jeżeli chcemy wytoczyć powództwo. Musimy wskazać Sądowi, że staraliśmy się sprawę załatwić polubownie i dopiero porażka tej drogi skłoniła nas do wyjścia na drogę sądową. Reklamacja złożona do banku w której będziesz domagał się zwrotu prowizji bankowej, oprócz tego, że niesie za sobą cenne informacje, wyczerpuje znamiona takiej próby. W związku z tym do pisma procesowego będziemy mogli dołączyć naszą reklamację i odpowiedź banku. Z obecnej praktyki sądów powszechnych wynika, że brak informacji o próbie polubownego rozwiązania sprawy lub uzasadnienie, z czego ten brak wynika, traktowany jest jako brak formalny, a takie pismo jest zwracane do powoda.

Ponadto pismo reklamacyjne będzie miało jeszcze większą moc, jeżeli zawrzemy w nim wezwanie do zapłaty konkretnej kwoty. Jeżeli zależy nam na jak najdłuższym odwlekaniu drogi sądowej, możemy również zasugerować bankowi mediację, jako sposób na rozwiązanie sporu. Takie pismo najlepiej wysłać za potwierdzeniem odbioru. Ważne, żeby zawierało termin, do którego bank ma czas na ustosunkowanie się. W takim razie, jeżeli bank ten termin przekroczy, w uzasadnieniu próby pozasądowego możemy wskazać, że pozwany nie ustosunkował się do wezwania zapłaty czy reklamacji w wyznaczonym terminie.

Inne możliwości pozasądowego rozwiązania sporu

Przede wszystkim Oprócz mediacji, reklamacji i wezwania do zapłaty, istnieją jeszcze dwie możliwości pozasądowego rozwiązania sporu z bankiem. Po pierwsze, możliwość zawezwania banku do próby ugodowej. Jest to stosunkowo tanie i proste postępowanie (opłata wynosi zaledwie 40 złotych) a nawet jeżeli zakończy się fiaskiem, pozwoli dobrze przygotować się do postępowania sądowego i lepiej poznać argumentację banku.

Ostatnią metodą będą negocjacje – należy do nich zatrudnić radcę prawnego bądź adwokata i przy ich pomocy spróbować dojść z bankiem do porozumienia. Negocjacje nie odbywają się przed sądem, w odróżnieniu od próby ugodowej.

Interwencja Rzecznika Finansowego i Prezesa UOKiK

O pomoc można zgłosić się również do Rzecznika Finansowego, przy czym ma to sens wyłącznie w przypadku mniejszych zwrotów. Jeżeli kwota roszczenia wynosi kilkaset złotych, istnieje duża doza prawdopodobieństwa, że banki ustąpią po pierwszym piśmie. Im większa jednak kwota roszczenia, tym mniejsze szanse na odzyskanie pieniędzy tą drogą. Tak naprawdę osobiście odradzałbym udział Rzecznika, jeżeli kwota roszczenia przekracza tysiąc złotych. Banki niechętnie oddają już takie kwoty, a interwencja RF trwa bardzo długo – po prostu stracilibyśmy cenne miesiące. Dodatkowo opinia Rzecznika nigdy nie ma mocy wiążącej – nawet jeżeli w ostatnim piśmie uzna on, że bank powinien pieniądze zwrócić, nie może tego wyegzekwować.

Jeżeli już zależy nam na interwencji Rzecznika bądź UOKiK w naszej sprawie, lepszym rozwiązaniem będzie złożenie do tych organów pisma w trakcie procesu. Rzecznik na wniosek konsumenta może wydać tzw. „istotny pogląd” – podobnie zresztą jak Prezes UOKiK. Sąd co prawda nie ma obowiązku tego poglądu uwzględnić, niemniej w uzasadnieniu musi się do niego odnieść. Można to potraktować jako dodatkowe wsparcie merytoryczne naszego pisma, które zostanie zasilone o nowe argumenty.

Burza zapoczątkowana przez jedno stanowisko trwa w najlepsze

Ponadto oprócz dziesiątek spraw, które toczą się przed sądami w Polsce z powództwa konsumentów bądź firm skupujących takie roszczenia, toczy się jeszcze jedno, na szczeblu unijnym. W jednej ze spraw o zwrot prowizji polski sąd zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej o interpretację art. 49 ustawy o kredycie konsumenckim. Sąd nie był pewny która – czy ta proponowana przez banki, czy przez RF i UOKiK jest poprawna.

W sprawie zabrał już głos Rzecznik Generalny Gerard Hogan. Zaprezentował on Trybunałowi kilka interpretacji krajowych przepisów ze wskazaniem, do której z nich się przychyla. Jeżeli jego zdanie podzieli również TSUE sytuacja zmieni się diametralnie na korzyść konsumentów. Przychylił się on bowiem do interpretacji RF i UOKiK, a nieco upraszczając, interpretacja dokonana przez TSUE będzie już obowiązująca i wiążąca dla polskich sądów.

Czytaj również: TSUE na pomoc klientom o zwrot prowizji z banku – opinia RG w sprawie C-383/18

A gdyby tak po prostu pozwać bank…

Z dużym prawdopodobieństwem sprawa i tak zakończy się jednak przed sądem. W związku z tym najlepiej wynająć profesjonalnego pełnomocnika – sprawy z bankami zwykle są długie i trudne, zwłaszcza dla osoby nieobeznanej z prawem. Co do zasady jednak pomoc wyspecjalizowanego pełnomocnika w takiej sprawie nie jest tania – w związku z tym pojawia się problem dla osób, które mają do banku roszczenie o zwrot prowizji, ale nie mają chwilowo pieniędzy na pomoc prawną. Jako, że rynek nie znosi próżni, powstały na nim instrumenty prawne i finansowe, które pozwalają uzyskać częściowy zwrot prowizji bez kosztów po stronie konsumenta. Dodatkową korzyścią z tego rozwiązania jest fakt, że klient nie ponosi żadnego ryzyka związanego z przegraną sprawą – w normalnej sytuacji musiałby opłacić koszta sądowe strony przeciwnej.

Sprzedaż roszczenia o zwrot prowizji bankowej

W polskim porządku prawnym funkcjonuje od lat umowa zwana cesją. Jest to odpłatne bądź nieodpłatne przeniesienie pewnych praw na drugą osobę. W tym przypadku, możemy przenieść (sprzedać) swoje roszczenie do banku o zwrot prowizji przedsiębiorcy, który zajmuje się tym profesjonalnie. Istnieją różne możliwości – albo podzielenie się prowizją po jej wygraniu, albo też, zwykle za mniejszy procent, sprzedaż całego roszczenia. W tym momencie nie tylko nie potrzebujemy gotówki na wynajęcie profesjonalnego pełnomocnika, ale również otrzymujemy jej nagły zastrzyk. Osobiście polecam Zwroty z Banku, gdyż oferują uczciwe warunki, które są tam ustalane indywidualnie i wysokie, jak na polski rynek, procenty z wygranej dla klientów.

Zwrot prowizji z Getin Noble Bank – jak to zrobić?

w Kredyt/Zwrot prowizji/Zwroty z banku przez
Zwrot prowizji z Getin Noble Bank - jak to zrobić

Czy zwrot prowizji z Getin Noble Bank jest możliwy? Tak – jest taka możliwość w kilku przypadkach. Jeżeli wziąłeś kredyt konsumencki, czyli taki poniżej 255.000 złotych, czyli nie hipoteczny i nie działając jako przedsiębiorca, a następnie spłaciłeś go przedterminowo, skonsolidowałeś albo przeniosłeś do innego banku, prawdopodobnie część pieniędzy da się odzyskać! Ważne jest jednak, aby umowa była podpisana po 18 grudnia 2011 roku, gdyż wtedy dopiero weszła w życie obecna ustawa.

Zwrot prowizji z Getin Noble Bank

Ponad trzy lata temu, 16 maja 2016 roku, Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumenta wraz z Rzecznikiem Finansowym zajęli wspólne stanowisko co do prowizji, pobieranych przez banki. Wynika z niego, że przy wcześniejszej spłaci kredytu, konsolidacji, bądź przeniesieniu do innego banku, proporcjonalnie do skrócenia czasu trwania umowy powinna być zwrócona prowizja. Czy banki niesłusznie przetrzymują prowizje konsumentów?

Jednakże, zdania są podzielone, bowiem stanowisko Rzecznika i UOKiK nie jest prawem obowiązującym, które mogłoby nałożyć jakikolwiek obowiązek na bank. W odpowiedzi na nie prezes Związku Banków Polskich wyraził opinię zupełnie przeciwną. Podobnie Sądy wciąż nie mają jednej linii orzeczniczej. Chociaż nie ma pewności, już dziś jest szansa na odzyskanie części pieniędzy!

Pan Michał uzyskał zwrot prowizji z Getin Noble Bank!

Co trzeba zrobić? Podpowiedzią może stać się historia pana Michała B., który wziął kredyt konsumencki w Getin Noble Bank, w maju 2012 roku. Kredyt był na 10 lat, jednak już po pięciu, na skutek polepszenia się sytuacji majątkowej, pan Michał postanowił go spłacić w całości. W związku z tym, co oczywiste, nie musiał płacić za pozostałe pięć lat odsetek. Stanowisko Rzecznika i UOKiK-u jednak sugeruje, że powinien również otrzymać zwrot połowy prowizji – bank jednak jej nie wypłacił, a sam pan Michał o takiej możliwości nie wiedział.

Pół roku po spłaceniu kredytu, w lipcu 2017 roku, pan Michał na skutek lektury artykułu o zwrotach prowizji skierował do banku pismo – bank jednak stwierdził, że zwrot prowizji nie przysługuje, powołując się na opinię prezesa Związku Banków Polskich. Pan Michał przekonany o swojej racji, skierował sprawę na drogę Sądową.

Czy warto skorzystać z profesjonalnej pomocy

Pan Michał nie jest prawnikiem, ani specjalista od prawa bankowego, więc postanowił skorzystać z pomocy profesjonalistów, skontaktował się z Zwroty z Banku, w celu uzyskania porady prawnej. Po analizie jego sprawy okazało się, że do odzyskania jest prawie 8.000 złotych! To połowa środków, które zostały skredytowane przy zwieraniu umowy. Po zebraniu odpowiedniej dokumentacji przygotowano pismo w jego sprawie. Po rozprawie zapał wyrok, który z czasem się uprawomocnił – pan Michał jako jeden z pierwszych z sukcesem odzyskał prowizję, którą bank niesłusznie przetrzymywał.

Profesjonalna pomoc w odzyskaniu prowizji!

Nie trzeba posiadać dużych pieniędzy, aby skorzystać z pomocy profesjonalistów. Na rynku działają firmy prawnicze, które zajmują się odzyskiwaniem zwrotów, za udział w przyszłej wygranej. Sam z czystym sumieniem mogę polecić Zwroty z banku.

Zwroty z banku jak to wygada w praktyce i ile to kosztuje?

Zwroty z banku to firma specjalizująca się w odzyskiwaniu prowizji, działająca na rynku od 2017 roku. Moim zdaniem ma bardzo przejrzyste zasady działania, a swoją sprawę możesz załatwić tam na 3 sposoby:

  1. Zwroty z banku biorą  na siebie wszelkie koszty i ryzyko, odkupując roszczenie, a konsument część wartości prowizji uzyskuje w zaledwie 14 dni! Najpierw następuje wycena, a następnie po zaakceptowaniu kwoty wykupu podpisanie umowy i wypłata środków. Wypłaty od 10-35% wartości roszczenia.
  2. Zwroty z banku biorą  na siebie koszty specjalistycznej kancelarii, ale klient na siebie koszty sądowe – dzieląc się uzyskaną prowizją X do Y%. Otrzymujesz wtedy nawet do 80% prowizji!
  3. Zwroty z banku biorą na siebie całe koszty prowadzenia procesu oraz obsługę kancelarii. Nie ponosisz ryzyka nawet gdy proces okaże się przegrany. Otrzymujesz 50%-60% prowizji po wygnanym procesie.

Konkretny wybór zależy już od państwa indywidualnych preferencji.

Odzyskanie pieniędzy z Getin Noble Bank, ale także innych banków i instytucji finansowych, może być solidnym zastrzykiem gotówki, warto więc zainteresować się sprawą i skorzystać z pomocy profesjonalistów. Tym bardziej, że można to zrobić bez ryzykowania sowich pieniędzy.

Unia Europejska a zwroty prowizji

Geneza całego sporu interpretacyjnego wyrosła tak naprawdę z implementacji przepisów unijnych. Art. 49 ustawy z dnia 12 maja 2011 roku o kredycie konsumenckim, jest wynikiem implementacji art. 16  ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie  umów o kredyt konsumencki oraz uchylająca dyrektywę Rady 87/102/EWG (Dz.U. 133 z 22.5.2008, s. 66-92 z późn. zm.;. Prawdopodobnie aż do wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej spory co do tego, która interpretacja jest prawidłowa nie ucichną.

Idź na Początek